ورزش کارها دو وظيفه دارند: يک، ورزش جسماني براي قوه پيدا کردن، قدر‌ت پيدا کردن.

وقتي قدر‌ت جسماني پيدا شد، دفاع ‌از مملکت مي‌توانند بکنند؛ دفاع ‌از مخالفيني ‌که مي‌خواهند به آنها حمله کنند مي‌توانند بکنند.

 و يکي ‌هم پرورش روحاني ‌که اگر پرورش روحاني در انسان پيدا بشود، آن وقت قدر‌ت جسمانيش ‌هم مضاعف مي‌شود.

و شما کوشش کنيد ‌که آن قدر‌ت را ‌هم، ‌که قدر‌ت الهي ‌است، آن قدر‌ت ‌هم به برکت اسلام و به برکت مولا امير المؤمنين ـ سلام الله عليه ـ در شما پيدا بشود، ‌که يک مرد روحاني قوي و جسماني قوي بشويد ‌که ‌هم جانب روحتان قوي باشد؛ و ‌هم جانب جسمتان قوي باشد.

و من ‌هم دعا به همه‌تان مي‌کنم؛ و خدمتگزار همه‌تان ‌هم هستم.

صحیفه امام  جلد 10

موضوع:  توصيه‌هايي به ورزشکاران

سخنراني در جمع ورزشکاران و تيم‌هاي فوتبال منتخب تهران "توصيه به ورزشکاران"

من خودم ورزشکار نيستم اما ورزشکارها را دوست دارم"احب الصالحين و لست منه (نيکوکاران را دوست دارم، هر چند خودم ‌از آنها نيستم)

‌از خداي تبارک و تعالي خواهانم ‌که شما جوان‌ها را ‌که ذخيره ‌اين کشور ‌هستيد و مايه اميد ملت و اسلام ‌هستيد هرچه بيشتر موفق کند ‌که در همه ابعاد انساني ورزش کنيد.

ورزش يک بعدش ‌اين بعدي ‌است ‌که شما متخصص در آن ‌هستيد و اميد ‌است ‌که بعدهاي ديگري ‌هم ‌که انسان دارد و انسانيت دارد در شما رشد کند.

 ورزشکارها هميشه اين طور بودند ‌که يک روح سالمي داشتند، ‌از باب اينکه توجه به شهوات نداشتند، توجه به لذات نداشتند، توجه به يک فعاليت جسمي داشتند ‌که عقل سالم در بدن سالم ‌است.

 و شما اگر دقت کنيد در حال جامعه‌ها و طبقات جامعه مي‌بينيد ‌که آنهايي ‌که در عيش و عشرت مي‌گذرانند، حقيقتاً عيش و عشرت نيست؛ بدن‌ها افسرده، روح‌ها پژمرده و کسالت سر تا پاي آنها را گرفته ‌است.